Skip to content Skip to footer

НА ПИВО СО: ТРАЈЧЕ МИТРЕСКИ ВОВЕД ВО РОКЕНРОЛ ПИВАРСТВО „КУРАЈБЕР“ ОФИЦИЈАЛНОТО ПИВО НА ГРУПАТА „КУЛТУРНО УМЕТНИЧКИ РАБОТНИЦИ“

Трајче Митрески, гитарист на групата Културно Уметнички Работници, страствен производител на домашно пиво, вино, ракија, туршија, зелка, конечно по долги убедувања и молења за Сакам пиво го даде долгочекуваното интрвју во кое што има што да каже.


Здраво Трајче, денес е недела вариш ли нешто по дома? правеше ли ајвар оваа година? 


Денес недела (или што би рекол сватот да јадеш п…чка дебела) како за промена нема да варам пиво веќе имам 4 тури што морам да ги средам. Треба да измијам 18 гајби (фазата што најмногу ја мразам 
) и планирам наредниве ден два да флаширам за на 22 -ри да бидат готови за конзумација. Имам работа и со преточување на виното, флаширање исто така треба да преточувам и зелка, да собирам лисја по двор, а ако најдам време може и да посвирам малку. Пиварското клубче што ќе се состои од дел за производство, дел за ферментација, просторија за складирање и просторија за уживање т.е дегустација забрзано го средувам, а бидејќи се ова го правам сам не знам кога ќе биде готово, се надевам за 2-3 месеци. Ајвар, чварки, пача, туршија, феферонки прави мајка ми, јас сум на катедрата за течна зимница, пиво, вино, ракија, коњак, вишновка, ликер од јагода, јува, сок од бозел (што би декол Владе на к…сум те возел)

Ти си еден од оние семејства кои традиционално варат вино и ракија како што спомена претходно (и тоа повеќе од еднаш во годината) што те натера на пивото, кој беше тој пресуден момент?

Виното е убавина дар од боговите. Многу луѓе го прават, ама ретки се правите мајстори. Секоја година е различна, грозјето никогаш не е исто, ама мислам дека поентата е да се направи најдоброто од тоа што го имаш, без користење на сулфати и слични хемии. Индустриското вино и она најскапото со не знам каква амбалажа не го пијам. Секаде го наоѓам тој лош вкус на винобранот (технолозите ќе ме осудат ама јеби га, нив така ги учат дека треба да прават једно те исто). Мислам дека секое добро вино (без сулфати) го достигнува врвот некаде во февруари, март и треба да се испие до мај. Да не забегувам за виното . а ќе ја скокнам и ракијата која ја произведувам под строги мои правила и принципи, ќе кажам што ме натера да правам пиво. Пивото е пијалок со широк спектар, Можеш да го правиш 12 месеци во годината, да си играш со содржината на алкохол (од 4 до 12%) со бојата од најсветло до најцрно, да биде со најразлични вкусови со пена како шлаг… Тоа е една голема неисцрпна област каде што со промената на било кој параметар (температура, вода, квасец, слад, житарки, хмељ, зачини време на одлежување, начини на укоминување, добивате различен производ. Ме привлече тоа што е како и готвењето на храната. квалитетот најмногу зависи од готвачот т.е.brewmaster от. Двајца рзлични луѓе не можат да направат исто пиво иако ги користат истите услови и суровини. Ме привлече тој мистериозен фактор што не знам како да го наречам страст, љубов, талент, преодреденост за нешто. Во процесот на создавањто на пивото најважната и за мене најубавата фаза е производството на сладот, што е широка област и секој пивар во тоа треба да навлезе. Тоа е темелот, од зрно јачмен до слад, сладовина па пиво. огромна област со можност за експериментирање, уживање а понекогаш кога очекуваш многу а си ја утнал работата и блага депресија што за среќа поминува после второто пиво….

Кажи ни нешто за твоите почетоци околу пиварството, беше ли задоволен од твоето пиво со оглед на тоа дека тоа време беше проблем да се набават суровините. Како се справуваше со сето тоа?

Со пивото се сретнував често уште од мали нозе, уште од времето кога не ги разбирав постарите што тоа глупост пијат а можат на пример да пијат сокче од морковче или вишна. Првпат ми се засвиѓа во шесто одделение кога бев на роденден со брат ми кај неговото другарче Чавка, кој тогаш полнеше 16 години, а јас после првото влегов во еден волшебен свет и се пуштив на првата женска, велешанка која имаше 19 години и завршив со лапање на старата чешма и моментално се зацапав… ама да не го тупам со тоа каков фраер сум, а сум, да ви раскажам за почетоците на моето лично пиварство. Првиот мој обид беше 2000 година кога единствена опција ми беше да ги читам книгите од прехрамбената биотехнологија на мојата тогашна девојка, најпрво за виното, квасци, ферментација, процеси, а потоа и за пивото основните принципи и процеси на производство. Пробав да направам ама неуспешно, немав соодветен јачмен, а и опремата ми беше тапа. Кога ќе размислам одев премногу технолошки и не го пресликав целиот процес во нешто помало налик на модел и слично. Повторнодобив желба за правење пиво 2008 година откако дојдов до некакви многу за мене корисни скрипти што ја опфаќаа областа на домашното пиварство. Се воодушевив на имрповизациите во сопствениот подрум и личните искуства ан моите home brewing херои (Wolfgang Vogel,Majkl Jakson,Jamil Zainasheff,Randy Frank,Tom Acitelli,Dave Miller и други),На youtube то почнаа многу homebrewing емисии и телевизии специјализирани за тоа така што требаше да го направам првиот чекор – правење на основен слад. Се потрудив и после еден месец имав квалитетен слад богат со ензими и сиромашен со протеини. Втора компонента беше хмељот кој го имам во изобилие во сопствениот двор, див ама доста погоден за правење на почетно пиво. Бидејќи доста читав за квасците и нивните култури и соеви, сватив дека обичниот пекарски квасец “Saharomices cerevisie” всушност е истиот пивски але квасец. Последната и не помалку значајна компонента водата ја набавив од планински извор питка чиста убавина и знаев дека не грешам Првото варење беше доста напнато, пројде еден месец, а јас не знаев што да очекувам. За среќа беше питко, не многу бистро, ама со убави ароми и газираност и пена. Кога го пробаа брат ми и сватот и тие беа пријатно изненадени (поготово брат ми кој мислеше дека го трошам времето на глупости). Тогаш сватив дека се навлеков и нема откажување се трудам секое наредно да е подобро од претходното и додека сум жив ќе го праавм и пијам и да ми забранат сите доктори и сите жени да ме откачат.

 

Каде како и во што го правеше тогаш пивото? кој ти беше капацитетот и опремата со која што располагаше.

Опремата ми беше таа што ја има во секое домакинство со доста импровизации и пешки одење. Мислам на тенџериња за ајвар, лажица за ајвар, шерпи, црева за преточување, вински широметар, термометар за високи температури, импровизирано росфајтно сито со дрвена рамка, када за ладење, замрзнувач за лед итн.. Варев некогаш и 4 пати неделно со капацитет од 12-13 литра или една ипол гајба 0,5.Со текот на времето посветував најмногу време на правењето  слад особено специјалниот cristal malt,roasted barley,biskvit.black malt и слични варијанти. Сватив дека тоа е огромна област и можеш да правиш чуда. Основниот го правев од мај до октомври (киснење, ртење сушење на сонце 30-50*,полирање, одлежување. Најтежок дел ми беше мелењето најпрво во мелница за кафе на крупно, а потоа со млин  Corona за да денес можам да се пофалам со мелница со капацитет 10 кила за 5 минути. Пивото тогаш и сега го правам во подрумите, местото каде посветувам најмногу време и кадешто ми е најубаво (во подрум ми е и музичкото студио што исто така е моја љубов)….

Со оглед на тоа дека знам дека си склон на експериментирање, на кое пиво си најмногу горд до сега од тие што си ги направил?

Направив многу, ама стално се сеќавам на едно новогодишно што го правевме заедно со тебе Марски и го крстивме Тути Фрути, а мислам дека и онаа ИПА што ја правевме кога ни беше на гости дојден амерот Џејсон Мико, твојот пријател,  кој ни донесе многу хмељови и беше вонвременска со мојот омилен simcoe хмељ.Постојано ќе се сеќавам на првиот лагер и тој се погоди случајно. Кога ќе размислам секое пиво има свој живот и врв и треба да се пие во тој момент. Некое е најдобро после една година, некое после 2 недели кога има најголема свежина и чиста пена. Овие 10 години направив многу варења и одповеќето бев задоволен и многу се…

 

„КУРАЈБЕР“ слободно може да се каже дека е нашето рокенрол пиво како дел од твојата матична група Културно Уметнички Работници. Дури беше ставено и во позадина на омотот од еден ваш албум. Има ли „Курајбер“ на вашите концерти? 

Да, Курајбер го промовирав на промоцијата на нашиот 5 ти албум „Mit mi komen“ во 2014 година. Го има на нашите концерти во ограничени серии и жал ми е што не го пробале многу луѓе што постојано ми викаат ПА НЕЛИ ПИВО ЌЕ ДОНЕСЕШЕ БЕ? и така јас се нешто се оправдувам пред нив…

 

Дали одиш по строги готови рецепти или одиш по свои сопствени. Правиш ли исти пива во континуитет или постојано различни.

Секогаш се трудам да ги подобрам рецептите, а тие самите зависат од суровините кои секогаш се различни. Сите индустриски, сите домашни сладови или хмељовииако носат исто именајчесто се различнии мора да се прилагодувам според нив.Мене ми е најдосадно на свет да правам исто пиво неколку пати по ред и колку да е најсупер. па затоа се трудам да менувам и самиот сакам да пробувам многу стиловии во ред ми е да мешам најразлични пива под услов да ми се допаѓаат . Единствено нешто скаран сум со пченичните пива кои некако не ми се п овкус и ги правам многу ретко највеќе поради промена.

 

Што мислиш кои од нашите локални суровини од нашето македонско поднебје се најпогодни за вкус и арома во пивото? користиш ли некои автентични? 

Мислам дека нашата земја е одлична за одгледување на првокласен пиварски јачмен, хмељ кој треба да се вкрсти со нашиот отпорен без болести див хмељ и да се направи македонска алфа ароматична сорта, пченица рж овес, пченка кои исто така се висококвалитетни и може да се користат како сладувани и несладувани житарки. Со сите нив може да се влијае на вкусот и може да се оди кон посакуваното . Да не почнувам за зачините кои ги имаме и садиме во изобилие, овошјата така што може да се експериментира со се и сешто , само небото е граница.

Со оглед на тоа дека има некои законски измени и олеснувања во поглед на домашните вина и ракии да може да излезат слободно на пазарот, а исто така се очекува истите тие да се имплементираат и на пивото, каде се гледаш во овој поглед. размислуваш ли за понатамошен развој доколку се створат поволни услови за тоа. 

Ако се исполнат основните услови да го правам тоа што најмногу го сакам и да можам да живеам од тоа нормално да. ЗЗнам дека има многу законски подобрувања во наша полза, ама сме разговарае често тие што не кочат треба да сфатат дека не сме им конкуренција, да не се плашат од нас, а институциите за контрола на квалитет да бидат пофлексибилни и да го поддржат домашното производство во нормално реални услови. Значи да произведуваме легално да си ги плаќаме акцизите и даноците кон државата, таа да биде задоволна од нас да има помалку невработени а повеќе среќни луѓе кои го остваруваат својот сон.

 

Како познавач на пивската сцена во Македонија и како страстен производител на домашно пиво има ли некое пиво кое што ти се допаѓа во моментов од нашата локална сцена?

Најдобрите пива ги пробувам од no name производителите кои силно ги поддржувам. Нашите индустриски пива ги пијам и ми се во ред. Мислам дека с ена ниво со било кој светски индустриски бренд на лагер пилс пива. Единствено не разбира зошто никој од големите не проба да го следи трендот, односно производство на квалитетно але пиво во ограничени серии со поголема продажна цена за правите пивољубци.

А од увозните кое го цениш најногу? и лично кој е твојот омилен пивски стил?

Има повеќе, се сеќаваш на нашите дегустации, пробувавме по 10-12 а само едно две беа врвот. Ми се допаѓа „bevog kramah“,„rasputin imperial stout“, пивата на „siera nevada“, „brewdog“, „dog fish“ , оние грчките што не знам како се викаат и многу други. Во принцип сакам портери, стаути, ипи, апи, и сите варијанти на але пива што имаат малку повеќе хмељ од обичните.

 Со какви пива ќе настапиш на престојниот Крафтинг Пивски Салон?

настапувам овој пат со 4 типа:pale lager, imperial choco stout, strong ale и red honey barley wine.

 Секое добро и се гледаме на 22 ри

важи, се гледаме на 22 ри а може и порано чисто да тестираме пиво, вино ракија со пача

Марјан Костадиновски